Αυτό που ουσιαστικά έχουμε ανάγκη

Δύο γεγονότα που διάβασα τις τελευταίες μέρες και με συγκίνησαν «δρόσισαν» τις σκέψεις μου που γίνονται ολοένα και πιο απαισιόδοξες. Με έκαναν να πω «ιδού όλοι έτσι πρέπει να είμαστε». Πίστεψα ακόμα μια φορά ότι αυτό που ουσιαστικά χρειαζόμαστε είναι οι συμπεριφορές που θαυμάζω σε αυτά τα γεγονότα. Το πρώτο γεγονός συνέβη στη δρα Νεβά Τσιφτσίογλου, που εργάστηκε δέκα χρόνια στη ΝΑSΑ στην Αμερική. Όταν έβγαλε σπασμένο από το πακέτο το γυαλί ενός ρολογιού χεριού που αγόρασε μέσω του διαδικτύου, πήγε στο ταχυδρομείο για να το επιστρέψει. Είδε ότι εκεί υπήρχε μια ουρά 25 ατόμων περίπου. Μπήκε στη σειρά. Ύστερα στάθηκαν πίσω της τουλάχιστον άλλα 35 άτομα. Όταν ήρθε η σειρά της και έδωσε το πακέτο στην υπάλληλο, αυτή τη ρώτησε «γιατί δεν κλείσατε με ταινία το πακέτο;» Η κυρία Νεβά της είπε: «Επειδή στην είσοδο γράφει ‘μπορεί να ζητήσουμε να δούμε το περιεχόμενο του πακέτου, παρακαλώ κρατήστε τα πακέτα σας ανοικτά’». Η υπάλληλος θύμωσε: «Ξέρω καλά τι γράφει στην πόρτα. Αμέσως κλείστε το πακέτο σας με ταινία»! «Αν σας παρακαλούσα, θα μου δίνατε εσείς εκείνη την ταινία;» Η υπάλληλος θύμωσε ξανά: «Όχι, αυτή η ταινία είναι δική μου, οι πελάτες χρησιμοποιούν τη δική τους ταινία»! Και ύστερα της έδειξε το απέναντι κατάστημα που πουλούσε ταινίες προς 20 δολάρια για τις υπηρεσίες πακεταρίσματος και της είπε «πηγαίνετε να πάρετε από εκεί». Κατόπιν τούτου, η κυρία Νεβά τη ρώτησε: «Σας φαίνεται λογικό να με αναγκάσετε να αγοράσω εκείνη την ταινία για ένα πακέτο 15 εκατοστών;». Η υπάλληλος έγινε κατακόκκινη από τα νεύρα της και φώναξε: «Αγόρασε την ταινία και πέρασε αμέσως στο τέλος της σειράς». Και ύστερα φώναξε τους επόμενους που είχαν σειρά λέγοντας «next».

Πρέπει να συνδεθείτε / κάνετε εγγραφή για να διαβάσετε περισσότερα

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ