Φεβρουάριος 1999. Κωνσταντινούπολη. Ό,τι πιο πολύτιμο έφερα πίσω…

Δεν ξέρω εάν ζει ακόμα. Ίσως όχι. Αλλά σε περίπτωση που ζει, επιτρέψτε μου να μην μπω σε πολλές λεπτομέρειες για την ταυτότητά του και να σας πω μόνο ότι ενόσω εργαζόταν, ήταν ένας από τους πλέον σεβάσμιους Ρωμιούς παιδαγωγούς στην Κωνσταντινούπολη.

Τον συνάντησα την πρώτη φορά που πήγα στην Τουρκία, τον Φεβρουάριο του 1999, με μια αποστολή δημοσιογράφων προκειμένου να καλύψουμε την κοινή διάσκεψη της Ευρωπαϊκής Ένωσης – ΟΑΣΕ και Τουρκίας. 

Κάνοντας μια μεγάλη παρένθεση, μέρος όμως κι αυτή της ιστορίας, να σας πω τότε λόγω της εκκρεμότητας με τα στρατολογικά μου στην Ελλάδα δεν μπορούσα να ταξιδέψω με το ελληνικό διαβατήριο και έπρεπε να πάω με το κυπριακό, με μια βίζα σε ξεχωριστό χαρτί την οποία έπρεπε να εξασφαλίσουμε μετά από ειδική άδεια εισόδου από το Υπουργείο Εξωτερικών της Τουρκίας καθώς, τότε απαγορευόταν ακόμα η είσοδος σε Κύπριους πολίτες.

Οι υπόλοιποι συνάδελφοι δεν μας είχαν ενημερώσει, λέω «μας» διότι δύο ήμασταν που βρεθήκαμε σε αυτή την κατάσταση. Είχαν εξασφαλίσει υπηρεσιακά διαβατήρια από το Προξενείο της Ελλάδας στη Λευκωσία με τη δέσμευση να τα επιστρέψουν μόλις έρθουν πίσω. Εγώ και η Μαρία έπρεπε να ταξιδέψουμε, και εγώ για πρώτη φορά στην Τουρκία, δείχνοντας κυπριακά διαβατήρια.

Θυμάμαι και γελώ πια, ότι τόσος ήταν ο φόβος μου που, στη διανυκτέρευση που κάναμε αναγκαστικά στην Αθήνα είχα δει στον ύπνο ότι ήμουν εκεί ακριβώς, στο δωμάτιο του ξενοδοχείου και κάποιοι έσπασαν την πόρτα μπουκάροντας μέσα για να με συλλάβουν! Πετάχτηκα κάθιδρος από το κρεβάτι και το επόμενο πρωί στο αεροδρόμιο την ώρα που μπαίναμε στο αεροπλάνο της Ολυμπιακής έπιασα από κοντά τον Ιωάννη Κασουλίδη και του είπα μάλλον παρακλητικά, τι συνέβαινε με εμάς τους δύο, για να έχουν τον νου τους.

Έκτοτε, επειδή μετά άρχισα να διατηρώ λεπτομερές μητρώο με τα ταξίδια μου, θα περνούσα τα τουρκικά σύνορα άλλες 52 φορές στο σύνολο, όλες πιο ευχάριστες σίγουρα από εκείνη την πρώτη. Τη μία μάλιστα θα έμενα και τρεις σχεδόν μήνες για να μάθω τουρκικά. 

Πρέπει να συνδεθείτε / κάνετε εγγραφή για να διαβάσετε περισσότερα

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ

Χρυσά διαβατήρια/Ανακλήσεις πολιτογραφήσεων: Απρόθυμα… πάρα πολύ αργά και για πολύ λίγους

  Κάτι που ήδη όλοι γνωρίζαμε ήταν πως «απ' όλα είχε το πανέρι» του Κυπριακού Επενδυτικού Προγράμματος. Πολιτογραφήθηκαν Κύπριοι - Ευρωπαίοι πολίτες, πραγματικοί επενδυτές, νεόπλουτοι, καιροσκόποι,...

Ένας Πρόεδρος που κρύβεται πίσω από τα ταμπού του Κυπριακού προβλήματος

  Ούτε στην περίπτωση που για χάρη της συζήτησης θεωρήσουμε αληθή τα όσα ισχυρίζεται ο Πρόεδρος Αναστασιάδης για το ναυάγιο των συνομιλιών στο Κραν Μοντανά...

Οκτώ χρόνια διακυβέρνησης Πρ. Αναστασιάδη: Οκτώ νέοι αξιωματούχοι με κόστος €700.000 ετησίως

  Οκτώ θέσεις νέων αξιωματούχων δημιούργησε ο Πρόεδρος Αναστασιάδης στα οκτώ χρόνια διακυβέρνησής του με το κόστος μισθοδοσίας τους να ανέρχεται στις €700.000. Πρόκειται για...

Πείτε τους, Πρόεδρε, να ηρεμήσουν. Αφού μαζί τα βγάλαμε!

Εγώ πάλι δεν έχω καταλάβει προς τι όλη αυτή η αναστάτωση για την αύξηση των τιμών. Θα πάνε λέει πάνω 25% οι μεζέδες στις...

Καβγάδες επί του «πτώματος» της Αμμοχώστου

Την πλήρη αποτελμάτωση του Κυπριακού και την απροθυμία του ΓΓ του ΟΗΕ να διορίσει ειδικό απεσταλμένο εκμεταλλεύεται η Τουρκία, προχωρώντας αργά και σταθερά στην...

Τουρκική «πατέντα» το πιστόλι του Αζέρου

Μεταποιημένο ήταν το πιστόλι που βρέθηκε στην κατοχή του 38χρονου Αζέρου όταν συνελήφθη στις 27 Σεπτεμβρίου στην περιοχή του Αγίου Ανδρέα, ως ύποπτος για...