Ισραήλ – Παλαιστίνη, ένα σχέδιο πολέμου

Επιμέλεια: Βασίλης Παπακριβόπουλος

Το σχέδιο του Ντόναλντ Τραμπ για την ειρήνη στη Μέση Ανατολή, επεξεργασμένο από την Ουάσινγκτον χωρίς τη συμμετοχή των Παλαιστινίων, ικανοποιεί τις κύριες αξιώσεις του Ισραήλ. Η «συμφωνία του αιώνα», εκτός του ότι επικυρώνει την προσάρτηση όλων των κατεχομένων και της Κοιλάδας του Ιορδάνη -προβλέψεις αντίθετες με τις αποφάσεις των Ηνωμένων Εθνών- στερεί και από το μελλοντικό παλαιστινιακό κράτος οποιοδήποτε χαρακτηριστικό εθνικής κυριαρχίας.

Του Alain Gresh*

* Διευθυντή της διαδικτυακής εφημερίδας OrientXXI.info

Στις 28 Ιανουαρίου 2020 στον Λευκό Οίκο ο Ισραηλινός πρωθυπουργός Βενιαμίν Νετανιάχου, μόνος στο βήμα δίπλα στον Αμερικανό Πρόεδρο, τον οποίο ακούει με θρησκευτική ευλάβεια, δεν κρύβει τη μεγάλη του χαρά. Ο Ντόναλντ Τραμπ ανακοινώνει επιτέλους τη «συμφωνία του αιώνα» (1) μπροστά σε ένα προνομιούχο κοινό: ένα εκστατικό αμάλγαμα υπερεθνικιστών ή ορθόδοξων Εβραίων και ευαγγελιστών χριστιανών, που κοινωνούν με μυστικιστική έξαψη τις επικλήσεις στη Βίβλο, στους ιερούς τόπους του ιουδαϊσμού και στο θαύμα που αποτελεί η ύπαρξη του Ισραήλ. Η συγχώνευση είναι πλήρης: όταν ο Ντόναλντ Τραμπ προσφωνεί έναν από τους αρχιτέκτονες του σχεδίου, τον Ντέιβιντ Φρίντμαν, λέγοντας «ο πρέσβης σας», κανείς δεν είναι σίγουρος εάν πρόκειται για τον Αμερικανό πρέσβη στην Ιερουσαλήμ ή για τον Ισραηλινό πρέσβη στην Ουάσινγκτον.

Έχει συνταχθεί από Αμερικανούς

Κατά τη διάρκεια της τελετής, πολύς λόγος γίνεται για τους Παλαιστινίους. Σε τελική ανάλυση, αφορά και το δικό τους μέλλον, καθώς και το μέλλον των εδαφών τους. Ωστόσο όχι μόνον, κανένας από τους εκπροσώπους τους δεν παρίσταται, αλλά και το σχέδιο έχει διαμορφωθεί χωρίς αυτούς. Έχει συνταχθεί από Αμερικανούς -όλοι τους πεπεισμένοι σιωνιστές- και από Ισραηλινούς, οι οποίοι, στην καλύτερη περίπτωση, αγνοούν τις παλαιστινιακές διεκδικήσεις και, στη χειρότερη, τις περιφρονούν, όπως επιβεβαιώνει η πρόβλεψη για προσάρτηση του ενός τρίτου της Δυτικής Όχθης του Ιορδάνη στο Ισραήλ. Αυτού του είδους η κουστωδία μάς γυρνά έναν αιώνα πίσω, σε μια εποχή όπου διπλωμάτες με κοστούμια και ημίψηλα καπέλα τεμάχιζαν τη Μέση Ανατολή μεταξύ τυρού και αχλαδίου, χωρίς οι λαοί να έχουν λόγο στις εξελίξεις.

Έτσι συνέβη όταν, στις 2 Νοεμβρίου 1917, ο Άρθουρ Τζέιμς Μπάλφουρ, υπουργός Εξωτερικών της βρετανικής αυτοκρατορίας, προδιέγραφε το μέλλον της Παλαιστίνης, υπογράφοντας επιστολή όπου δήλωνε: «Η κυβέρνηση της αυτού μεγαλειότητος διάκειται ευνοϊκά [στη δημιουργία] μιας εθνικής εστίας για τον εβραϊκό λαό». Παρ’ ότι αναφέρεται λιγότερο συχνά, το δεύτερο σκέλος της υπόσχεσης προς το σιωνιστικό κίνημα διευκρινίζει: «Εννοείται ότι δεν θα συμβεί τίποτε που ενδεχομένως θα έβλαπτε (…) τα πολιτικά και θρησκευτικά δικαιώματα των μη εβραϊκών πληθυσμών που υπάρχουν στην Παλαιστίνη». Παρά τη ρήτρα αυτή, το 90% του πληθυσμού στερείται πολιτικών και εθνικών δικαιωμάτων. Σήμερα, όπως και παλαιότερα, δεν ζητείται η γνώμη του. Σήμερα, όπως και παλαιότερα, δεν αναγνωρίζεται η εθνική ταυτότητά του. Αυτή η θεώρηση των πραγμάτων έχει όνομα: λέγεται αποικιοκρατία.

Πρέπει να συνδεθείτε / κάνετε εγγραφή για να διαβάσετε περισσότερα

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ

Η λίστα Γιωρκάτζη, οι Μανωλιοί και το tweet με νόημα Οδυσσέα

Είναι καλά γνωστή η ενασχόληση της στήλης με την περιβόητη λίστα Γιωρκάτζη, με τους πιο πάνω ενδεικτικούς τίτλους του «Π» να καταδεικνύουν πως η κοινή γνώμη παρακολουθεί ένα πολύ κακογραμμένο σίριαλ που οι ίδιοι οι σκηνοθέτες του θα ήθελαν να έχει προ πολλού ξεχαστεί

Έλεγχος, «επαναστάτες» και άλλα ανέκδοτα

[…] Μόνο που όποιος παρακολουθεί πού απλώνει το χέρι του ο νυν γενικός Ελεγκτής και πού όχι -δες ξέπλυμα Αναστασιάδη στην ιστορία με τα αεροπλάνα κ.ά.- αντιλαμβάνεται και τι χαρίζεται αλλά και σε ποιους. Και τι σφάζεται, διαπομπεύεται και διασύρεται δημοσίως στα shows του κ. γενικού με την υπόλοιπη παρέα του των πολιτικών και κάποια ΜΜΕ.

Δεν τον ξέχασαν, ξέχασαν τους δολοφόνους του

Δεν εκπλήττομαι για το γεγονός ότι αυτοί κρύβουν τους δράστες αυτής της δολοφονίας και δεν έχουν διαλευκάνει το γεγονός

Οι δύο κυρίες του Τμ. Αρχαιοτήτων

Ο υπουργός Μεταφορών, στον οποίο υπάγεται το Τμήμα Αρχαιοτήτων, θα πρέπει να αναλάβει τις πολιτικές ευθύνες που του αναλογούν για να ξεδιαλύνει μια κατάσταση...

Κανέναν δεν ανησυχεί στον βορρά η μετατροπή της Κύπρου σε Συρία και Λιβύη;

Στην πατρίδα μας υπάρχουν δικοινοτικές οργανώσεις. Γιατί δεν μπορούν να υψώσουν μια κοινή φωνή ενάντια σε αυτό τον κίνδυνο;

Ξανά ευρω-μικροκομματικά

Ευτυχώς, τα τελευταία χρόνια οι εκπρόσωποι της Κύπρου στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο ανακάλυψαν πως μπορούν και πρέπει να προβάλλουν και άλλα θέματα