Κανάλια αποκλιμάκωσης στην Ανατολική Μεσόγειο

Το σημερινό Συμβούλιο Εξωτερικών Σχέσεων κρίνεται ιδιαίτερα σημαντικό σε σχέση με τη διελκυστίνδα ισχύος που λαμβάνει χώρα στην Ανατολική Μεσόγειο, με επίκεντρο τις τουρκικές ενέργειες σε Κύπρο, εν δυνάμει νοτίως της Κρήτης και, φυσικά, σε σχέση με την ενεργό στρατιωτική εμπλοκή της Άγκυρας στη Λιβύη. Ένας διπλωματικός μαραθώνιος μεταξύ Αθήνας, Λευκωσίας, Βερολίνου, Βρυξελλών και Ουάσινγκτον προσπαθεί να βρει πρακτικές λύσεις αποφυγής μιας επικίνδυνης έντασης μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας, ενώ την ίδια στιγμή οι εξελίξεις στη Λιβύη δείχνουν πως ο «ιδιότυπος πόλεμος» Τουρκίας και Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων καλά κρατεί.

Η Μέρκελ στο προσκήνιο

Αυτό που διαφαίνεται έντονα είναι πως το Βερολίνο κινείται έντονα, παρασκηνιακά, αλλά και δημοσίως, προκειμένου να βεβαιωθεί πως κατά τη διάρκεια της προεδρίας του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου από το Βερολίνο «δεν θα σκάσει η βόμβα ενός ελληνοτουρκικού επεισοδίου σε γερμανικά χέρια», όπως χαρακτηριστικά αναφέρει στον «Π» ξένη διπλωματική πηγή. Επί τούτου, η Γερμανία, και προσωπικά η καγκελάριος Μέρκελ, δείχνει να κινείται προς δύο κατευθύνσεις: α) στην αποκατάσταση των διπλωματικών καναλιών επικοινωνίας μεταξύ Αθήνας και Άγκυρας, γεγονός που συνέβη ήδη με την τηλεφωνική επικοινωνία Μητσοτάκη – Ερντογάν στις 26 Ιουνίου και β) στην προσπάθεια επαναφοράς της διαδικασίας του Βερολίνου για την κρίση στη Λιβύη, δυναμική για την οποία η γερμανική διπλωματία βρίσκεται σε ανοικτά κανάλια επικοινωνίας τόσο με τη Ρώμη όσο και με τη Μόσχα. Η προσωπική εμπλοκή της καγκελαρίου Μέρκελ διαφαίνεται και από το γεγονός πως τόσο η τρέχουσα σύνθεση της Κομισιόν (διάβαζε Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν) όσο και ο νέος επικεφαλής της Αντιπροσωπείας της ΕΕ στην Τουρκία, Νικολάους Μάγερ-Λάντρουτ (στενός συνεργάτης της Μέρκελ την περίοδο 2011-2015) αποτελούν «γερμανικές» νότες στον τρόπο που το Βερολίνο επιθυμεί να αποκλιμακώσει τις σχέσεις, εργαλειοποιώντας ουσιαστικά τις ευρωτουρκικές σχέσεις στον άξονα της τελεωνειακής σχέσης παρά σε αυτόν της «κανονικής» ενταξιακής πορείας – προοπτικής που πλέον δεν έχει κανένα ρεαλιστικό σενάριο επαλήθευσης για τα επόμενα χρόνια και έχει παγώσει εδώ και σχεδόν μια δεκαετία. Φυσικά, η αντίληψη του Βερολίνου για αποκλιμάκωση στην Ανατολική Μεσόγειο δημιουργεί έντονες φυγόκεντρες δυναμικές εντός της ΕΕ εξαιτίας και της στάσης της Γαλλίας – που κινείται σε υψηλούς τόνους λόγω Λιβύης αλλά και πρακτικά δείχνει να μην αποκρυσταλλώνεται σε συγκεκριμένες πρωτοβουλίες, πράγμα που διαφάνηκε από το ταξίδι Μπορέλ στην Άγκυρα και τους επιμέρους συμβολισμούς που προέκυψαν εκεί.

Πρέπει να συνδεθείτε / κάνετε εγγραφή για να διαβάσετε περισσότερα

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ

Το ψωμί που μας διχάζει

Και αυτό το κάτι άλλο που δεν μας ενδιαφέρει, μοιάζει να είναι ένα από τα μεγαλύτερα προβλήματά μας σε αυτόν τον τόπο. Γιατί πρέπει να είμαστε το ένα μέρος και όχι το άλλο, να χωριζόμαστε σε δύο στρατόπεδα

Ευτυχισμένες μέρες σε όλους σας στο βαρέλι με μπαρούτι

Από κάτω μας ένα βαρέλι με μπαρούτι. Πάνω από το κεφάλι μας πολεμικά αεροπλάνα. Στις θάλασσές μας τορπιλάκατοι. Και σαν να μην έφταναν αυτά, τώρα υπάρχει και ο ιός. Κορωνοϊός!

Άνοιξε τις πόρτες Νίκο, έρχονται οι απελευθερωτές μας

Θαυμάζω τον Τουφάν και το κόμμα του. Άδικα μήπως έχει στενές σχέσεις μαζί τους το δικό σας ΑΚΕΛ; Έδωσε υπόσχεση και για να τους κάνει πολίτες της ομόσπονδης δημοκρατίας. Και μάλιστα όχι μόνο 120 χιλιάδες

Μέγα το της παραδοξότητας κράτος… και άλλα πολλά ευτράπελα

Στο επίκεντρο έχουν τεθεί, όπως και στο πρώτο κύμα, τα αεροδρόμια, με τους αυστηρούς ελέγχους και τα μέτρα να παίρνουν όντως σάρκα και οστά

«Μπλόκο» στην επιδότηση επιτοκίων;

Η Ελεγκτική Υπηρεσία ενημέρωσε την κοινοβουλευτική Επιτροπή Οικονομικών ότι τα δύο σχέδια για την επιδότηση του επιτοκίου νέων επιχειρηματικών και στεγαστικών δανείων θα έπρεπε να είχαν εγκριθεί πρώτα από τη Βουλή

Ρωσία, COVID-19 και η αναγκαία υπέρβαση

Το 2020 εξελίχθηκε σε μια χρονιά που αλλάζει το υπόδειγμα της οικονομικής ανάπτυξης, της παραγωγής, της εργασίας και της άσκησης της διακυβέρνησης σε παγκόσμιο...