Τα «γιατί» γύρω από τον επόμενο Πρόεδρο

 

Του Παύλου Μ. Παύλου

Το 1540, ο «νόμος της περίφραξης των βοσκοτόπων» στην Αγγλία, όσο άσχετος κι αν φαίνεται, ήταν ίσως ο πρώτος κρίκος σε μιαν αλυσίδα γεγονότων που οδήγησαν στη Βιομηχανική Επανάσταση του 18ου και του 19ου αιώνα.

Από την άλλη, βέβαια, όσοι αρέσκονται στο να εξάγουν απλοϊκά συμπεράσματα από την Ιστορία, τον θεωρούν την «αιτία» δημιουργίας του σύγχρονου κόσμου. Δεν είναι έτσι. Αυτός ο νόμος δεν θα είχε καμιά ιδιαίτερη σημασία, αν δεν συγκεντρώνονταν, πριν και μετά, μια σειρά από άλλους παράγοντες· οι οποίοι ευνοούσαν το πέρασμα στην εκμηχάνιση της παραγωγής. Από την Εμπορική Επανάσταση μέχρι την αποικιοκρατία, από τη συγκέντρωση πρώτων υλών στην Αγγλία μέχρι τον Προτεσταντισμό. Η ατμομηχανή, που συνέβαλε δραστικά στην εκμηχάνιση της παραγωγής, ήταν εφεύρεση του Αρχιμήδη και αρκετών άλλων, ίσως και πριν απ’ αυτόν. Όμως, η Βιομηχανική Επανάσταση δεν ήρθε πριν από 2.000 χρόνια. Επειδή οι απαραίτητες συγκυρίες δεν είχαν συγκεντρωθεί.

Την «αξία» σε κάτι είναι οι συγκυρίες και η συγκέντρωση παραγόντων που τη δίνουν. Όχι η ουσία του.

Γιατί ο Αβέρωφ

Ο πρόεδρος του ΔΗΣΥ έχει ξεπεράσει σε μεγάλο βαθμό, το ένα μετά το άλλο, τα περισσότερα εμπόδια στον δρόμο του για την υποψηφιότητα. Το πρώτο ήταν η αντανάκλαση των κυβερνητικών σκανδάλων στο κυβερνών κόμμα. Κατάφερε να δημιουργήσει ένα σχήμα όπου ο ΔΗΣΥ πιστώνεται τα «καλά» της εξουσίας («διαθέτουμε κυβερνησιμότητα», «αν έχεις προσωπικό πρόβλημα εμείς θα σου το λύσουμε») και να χρεώνεται ελάχιστα την παρακμιακή κατάσταση της κυβέρνησης και του Προέδρου.

Πρέπει να συνδεθείτε / κάνετε εγγραφή για να διαβάσετε περισσότερα

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ