Τα καρότα στις Βρυξέλλες ήταν παραπάνω από τα μαστίγια

Το τελικό κείμενο (κεφάλαιο 2 παρ. 15 έως 21) των συμπερασμάτων της Συνόδου Κορυφής της ΕΕ σχετικά με τα όσα τεκταίνονται στην Ανατολική Μεσόγειο και τη στάση, συνολικά, της Ένωσης στο ζήτημα της Τουρκίας αφήνει αρκετά πικρή γεύση στη Λευκωσία. Το διπλωματικό θρίλερ της περασμένης Πέμπτης (προς Παρασκευή) -σε μια σημειολογική ημέρα μάλιστα λόγω της επετείου ανακήρυξης (1ης Οκτωβρίου) της Κυπριακής Δημοκρατίας- υπό το βάρος των όσων τεκταίνονται στην Ανατολική Μεσόγειο, αλλά και με τους όρους της διπλωματικής μάχης που δώσαμε, τα όσα παρήγαγε αποτελούν μια αποτυχία της εξωτερικής μας πολιτικής για μια σειρά λόγων. Ο βασικότερος φυσικά συνδέεται με τις κυρώσεις – αλλά αυτό είναι μια ξεχωριστή συζήτηση, στην οποία εξ ορισμού η ΕΕ σε λεκτικό επίπεδο παρέπεμψε, κάπως αόριστα, στις ελληνικές καλένδες. Σε μια Σύνοδο μάλιστα που, επί της ουσίας, ζητήσαμε εμείς. Το όλο ζήτημα της διασύνδεσης κυρώσεων προς την Τουρκία και το μπλοκάρισμα στις κυρώσεις στο καθεστώς Λουκασένκο ήταν αναμενόμενο, στους παροικούντες την Ιερουσαλήμ, πως δεν θα αποδώσει κάτι επί της ουσίας. Εξάλλου, έμπειροι παρατηρητές έχουν ήδη επισημάνει πως κυρώσεις σε πρόσωπα-κλειδιά που εμπλέκονται στις παράνομες τουρκικές γεωτρήσεις στην κυπριακή ΑΟΖ δεν θα αποτρέψουν την Τουρκία να συνεχίσει να κάνει ό,τι κάνει – ούτε θα της προκαλέσουν ουσιαστικό κόστος, πολιτικά και οικονομικά.

Πρέπει να συνδεθείτε / κάνετε εγγραφή για να διαβάσετε περισσότερα

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ